By uczynić sobie ziemię poddaną, nie wystarczy wysiłek pojedynczego człowieka. By zadbać o chleb dla ciała – nie tylko dla siebie – i inne potrzeby; potrzeba społecznego wysiłku. Potrzebne jest „zorganizowanie się”. Potrzebna jest struktura składająca się z kierujących i kierowanych. Na tym tle możemy zrozumieć słowa Chrystusa: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. Nie jest to układ autorytetów, które dzielą między siebie świat na sfery wpływów, ale jest to układ zależności, w którym inicjatywy ludzkie są podporządkowane Bożemu planowi. W Bożym planie nie ma władzy dla samej władzy, nie ma władzy dla upajanie się nią, a tym bardziej czerpania osobistych korzyści, czy panowania człowieka nad człowiekiem. Władza istnieje dla dobra wspólnego i ma obowiązek to dobro realizować. Dlatego władza jest przede wszystkim służbą człowiekowi. Takiej władzy należy się szacunek i rozumne posłuszeństwo.

Nie Cezar ani podatek jest ważny, lecz Bóg i Jego prawa. Domaga się On od ludzi nie tylko darów, ale ich samych. Ostatecznie wszystko należy do Boga, nawet Cezar, który także musi liczyć się z Jego prawem.

(Bóg, który jest… ks. Jan Pałyga SAC.)