Wskrzeszony Łazarz jest obrazem ochrzczonego, który z martwego stał się żywym członkiem Kościoła. Chrześcijanie są wezwani, by zawsze byli „żywi" w Chrystusie i nigdy nie stali się „martwi". Ze swojej strony mają podejmować konkretne zaangażowanie. W scenie wskrzeszenia Łazarza istotną rolę odegrała wiara w Jezusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierz, choćby i umarł, żyć będzie" (J 11,25). Zbawiciel wskazuje, że jest ona konieczna, by mieć życie wieczne – życie, które jest Komunią z Panem. Uwierzyć – to „odsunąć głaz" do serca, by przychodzący Chrystus zaprowadził życie tam, gdzie wcześniej panowała śmierć. Trwanie w tej wierze i umacnianie komunii z Panem jest zobowiązaniem ochrzczonego na całe życie. „Kluczem do otrzymania tego życia jest wiara: «Wierzysz w to?» (J 11,26). Ale nawet Marta waha się, śmiało wyznawszy wiarę, i gdy Jezus żąda odsunięcia kamienia, oponuje, że rozejdzie się fetor. Ponownie napotykamy przypomnienie, że naśladowanie Chrystusa jest zadaniem na całe życie i że niezależnie od tego, czy za dwa tygodnie przystąpimy do sakramentów inicjacji, czy od wielu lat żyjemy jako katolicy, musimy nieustannie walczyć o pogłębienie swojej wiary w Chrystusa".

Program duszpasterski Kościoła w Polsce