Nie można naprawdę przeżyć Eucharystii i pozostać takim samym. Zgromadzenie liturgiczne, przemienione przez łaskę i moc Ducha Świętego, wychodzi z celebracji posłane do świata. Eucharystia nie kończy się na błogosławieństwie – ona rozpoczyna się w życiu tych, którzy jej doświadczyli. I to właśnie Duch Święty, którego Jezus nazywa Parakletem – Obrońcą, Przewodnikiem, Wychowawcą – czyni uczniów zdolnymi do świadczenia o Chrystusie w świecie. Jak mówi św. Piotr w drugim czytaniu: „Bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia nadziei”. To nie wezwanie do ideologicznego sporu. To zaproszenie do życia przejrzystego, cierpliwego, łagodnego, opartego nie na sile, ale na przekonaniu płynącym z doświadczenia Boga. Dziś Duch Święty wzywa nas do tego, by świadczyć o Chrystusie nie przez wielkie słowa, ale przez codzienną wierność, uczciwość, delikatność, czułość i przebaczenie.

Program duszpasterski Kościoła w Polsce