Odpowiedź dana Bogu nie kończy się wraz z zakończeniem celebracji liturgicznej. Eucharystia jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego, ale jej owoce rozlewają się na całe nasze codzienne życie. To, co przeżywamy w liturgii – spotkanie z miłosiernym Chrystusem, przyjęcie Jego zaproszenia: „Pójdź za Mną!" – domaga się kontynuacji poza murami świątyni, w konkretnych wyborach, postawach i gestach miłości wobec Boga i bliźnich. Tak jak Mateusz, który nie tylko usłyszał wezwanie Jezusa, ale wstał i zaczął nowe życie, tak i my jesteśmy wezwani, by nasza codzienność stała się przestrzenią odpowiedzi na łaskę otrzymaną podczas Eucharystii. Nasza odpowiedź to konkretne czyny miłości: pomoc potrzebującym, towarzyszenie samotnym, pojednanie z tymi, z którymi jesteśmy w konflikcie, oraz świadczenie o nadziei, którą w nas zaszczepił Chrystus. W ten sposób to, co rozpoczęło się w liturgii, staje się stylem życia: codziennym podążaniem za Chrystusem, który czyni nas ludźmi miłosierdzia, nadziei i pojednania.

Program duszpasterski Kościoła w Polsce