Zadaniem uczniów- misjonarzy jest umiejętność wartościowania: „Co można stracić dla Królestwa?” Dlaczego wyniesienie Królestwa ponad inne wartości jest dla człowieka wielkim zyskiem? Dlaczego odnalezienie skarbu Królestwa czyni człowieka radosnym? (por. pierwszą przypowieść). Z kwestią oceny wiąże się apel o ocenę własnych możliwości. Prostota, o której traktuje aklamacja przed Ewangelią, to postawa, którą prezentuje Salomon: „nie umiem rządzić”. Z realnej oceny własnych możliwości wynika pokorna prośba króla: „racz więc dać twemu Słudze serce rozumne”. Umiejętność rozstrzygania spraw sądowych (I czytanie) przywodzi na świadomość smutną prawdę o ludzkich kłótniach i sporach. Wobec tego budowanie królestwa Bożego na ziemi oznacza poszukiwanie tego, co łączy. Obraz sieci z rybami może posłużyć jako wezwanie do odpowiedzialności za znaleziony skarb. Skoro znalazłem Boga dzięki sieci Kościoła, to teraz ja jestem wezwany do misji budowania Jego Królestwa, to także ja będę łowić, bo jestem częścią Kościoła-sieci. Jezus dzisiaj kieruje do uczniów-misjonarzy pytanie: „Zrozumieliście wszystko?” Jest to rodzaj sprawdzianu postępów w pojmowaniu przesłania Nauczyciela, który ma prawo weryfikować poziom pojmowania zbawiennego orędzia.

Program duszpasterski Kościoła w Polsce