Jesteś tutaj:


Start Katechizm na niedzielę

Katechizm na niedzielę
Sakrament święceń Drukuj Email

1. Wśród sakramentów są takie, które może przyjąć każdy: chrzest, Eucharystia, sakrament pokuty i pojednania, bierzmowanie, namaszczenie chorych. Służą one dobru tego, kto je przyjmuje. Istnieją jednak dwa sakramenty, do których nie przystępują wszyscy, a są nastawione na zbawienie innych ludzi, choć przez służbę innym przyczyniają się także do zbawienia osobistego: to kapłaństwo i małżeństwo (por. KKK 1534). Czym jest kapłaństwo, zwane także sakramentem święceń?

Więcej…
 
Wiatyk Drukuj Email

1. Kiedy konający Sługa Boży Jan Paweł II przechodził „do domu Ojca”, milionowe rzesze ludzi: katolików, wyznawców innych religii i niewierzących wpatrzone były w okna Pałacu Apostolskiego. W końcu media podały, że papież przyjął wiatyk – Komunię świętą na drogę ku Stwórcy. Czym jest wiatyk? Jakie znaczenie ma dla tych, którzy umierają?

2. Określenie „wiatyk” pochodzi od łacińskiego słowa „via” – „droga”, i oznacza „zaopatrzenie na drogę”. Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia, że „tym, którzy kończą swoje ziemskie życie, Kościół poza namaszczeniem chorych ofiaruje Eucharystię jako wiatyk” (KKK 1524). „Sakrament ten – jak pisze św. Tomasz z Akwinu – nie wprowadza nas od razu do chwały, ale daje nam siłę, by wejść do chwały i dlatego nazywany jest wiatykiem” (Summa Theol., III, 79, 2, ad. 1). Jan Paweł II zaś w czasie jednej z audiencji generalnych określił wiatyk jako zadatek przyszłej chwały (zob. Audiencja generalna, 25 października 2001 r.). Wiatyk więc, chociaż w swej istocie nie różni się od zwykłej Komunii świętej udzielanej wszystkim wiernym, posiada szczególne znaczenie i wymowę. Decyduje o tym moment udzielania oraz wyjątkowa sytuacja osoby przyjmującej. Stąd modlitwy po udzieleniu tej ostatniej Komunii świętej mówią, że jest ona gwarancją bezpiecznego i pełnego pokoju przejścia do wieczności. Nawiązują tym samym do słów Chrystusa: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (J 6, 54).

Więcej…
 
Skutki sakramentu namaszczenia chorych Drukuj Email

1. W Ewangeliach znajdujemy wiele opisów spotkań Jezusa z chorymi. Zbawiciel uzdrawiał nie tylko ich ciała, ale i dusze. Dzisiaj nadal jest On obecny wśród chorych, cierpiących i porzuconych przez widzialny znak swojej łaski – sakrament namaszczenia udzielany przez Kościół. W jaki sposób Bóg działa przez ten sakrament? Jakie są jego skutki?

Więcej…
 
Udzielanie sakramentu namaszczenia chorych Drukuj Email

1. Choroba, cierpienie i starość są bardzo trudnym doświadczeniem każdego człowieka. Zawsze przychodzą za wcześnie i bezlitośnie ukazują niemoc, ograniczoność i skończoność ludzkiego życia. Każdy wierzący oprócz ludzkiej pomocnej dłoni otrzymuje jeszcze dar z nieba – sakrament namaszczenia chorych, w którym to Bóg staje najbliżej człowieka, towarzyszy mu w jego doświadczeniu choroby, daje moc przeciw duchowym i cielesnym słabościom, podnosi i wyzwala. Ma nawet moc uzdrowienia. Wielu z nas przeżywa jednak trudności w przyjęciu tego sakramentu. Nie śmiemy o niego prosić, zwlekamy z jego przyjęciem, nie mamy odwagi zaproponować bliskim. Kiedy powinniśmy poprosić o sakrament? Kto może go przyjąć?

Więcej…
 
Ustanowienie i istota sakramentu namaszczenia chorych Drukuj Email

1. Zdrowie jest dla człowieka szczególnym darem. Czynimy wiele wysiłków, aby je zachować i aby pokonać choroby. Składając życzenia, często życzymy sobie zdrowia. Kiedy doświadczy nas choroba, z utęsknieniem wyczekujemy pomocy. Szukamy dobrych lekarzy, właściwych szpitali, cudownych leków. Czy wtedy, jak ów ewangeliczny niewidomy, zwracamy się także do Boga wołając: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”? (por. Mk 10,46-52). Wydaje się, że nie zawsze jednak umocnienia i ulgi w chorobie szukamy przez spotkanie z Jezusem w sakramencie namaszczenia chorych.

Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego nawet wierzący nie zawsze proszą o ten sakrament? Powodem jest przede wszystkim niezrozumienie, czym jest namaszczenie chorych. Wiele osób uważa je za sakrament tylko dla umierających, z powodu używania dawnego określenia „ostatnie namaszczenie”, a nie poprawnej nazwy „namaszczenie chorych” (por. KL 73). Wielu chorych odkłada przyjęcie tego sakramentu na ostatnią chwilę swego życia.

Więcej…
 
Sprawowanie sakramentu pokuty Drukuj Email

1. Kolejki ludzi przy konfesjonałach, widoczne szczególnie w pierwsze piątki miesiąca czy podczas rekolekcji, wpisują się w obraz naszej religijności. Taki stan rzeczy może z jednej strony wielu zadawalać, z drugiej strony nieco niepokoić i rodzić pewne pytania. Czy taka forma sprawowania sakramentu pokuty i pojednania jest wystarczająca? Czy nie należy wzbogacić sposobu sprawowania tego sakramentu, aby stał się on bardziej owocny? Inne pytanie, idące w całkowicie odmiennym kierunku, brzmi: czy nie wystarczyłaby spowiedź ogólna, czyli powszechna, z ogólnym rozgrzeszeniem? Te pytania nie są bynajmniej znakiem obojętności. Są raczej wyrazem pewnego osobistego niepokoju wielu osób, ale też zatroskania o owocne sprawowanie i przeżywanie znaku Bożego miłosierdzia.

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 4 z 27