Jesteś tutaj:


Start Tytuł kościoła

Drukuj Email

Najstarsze wiadectwo dotyczce tego wita pochodzi z IV wieku.
W odkrytym w 1884 r. manuskrypcie (Codex Aretinus VI, 3) w Arezzo (Toskania) przez Gian Francesco Gamurrini, odnajdujemy relacje z pielgrzymki do Ziemi witej pewnej kobiety o imieniu Egeria. Wród zapisków z pobytu w Jerrozolimie, który mia miejsce pod koniec IV wieku (ok 386 r.), znajdujemy nastpujc notatk:

"Czterdziesty dzie po Epifanii jest tu obchodzony naprawd bardzo uroczycie. Tego dnia ma miejsce procesja do Anastasis [Bazylika Zmartwychwstania] i wszyscy w niej bior udzia, jak i wszystko jest sprawowane w sposób uroczysty, podobnie jak podczas Paschy. Wszyscy kapani i biskup wygaszaj kazania, komentujc fragment Ewangelii, w którym wspomina si, e Józef i Maryja w czterdziestym dniu zanieli Pana do wityni i e Symeon i prorokini Anna córka Fanuela Go zobaczyli, wspomina si take sowa które oni wypowiedzieli podczas tej wizyty i dar który rodzice zoyli"

 

Egeria w swoim opisie nie czyni adnej wzmianki, jak wygldaa i jaki przebieg miaa procesja poprzedzajca Eucharysti. W Rzymie prawdopodobnie to wito przyjo si w V wieku. Natomiast o procesji z pewnoci moemy mówi dopiero poczwszy od koca VII wieku. Papie Sergiusz I (687-701) postanawia wprowadzi w dniu 2 lutego, nazywanym dniem w. Symeona, procesj wyruszajc od Forum Romanum do Bazyliki Matki Boej Wikszej. Miaa ona miejsce o brzasku. Wszyscy uczestnicy trzymali w rku zapalone wiece. Na charakter pokutny tej procesji mog wskazywa szaty liturgiczne koloru czarnego, jakie papie i diakon zakadali. Podobny charakter miaa procesja w Konstantynopolu. Imperator uczestniczy w niej idc boso. Prawdopodobnie ma to jaki zwiazek z procesjami pogaskimi (Amburbale - procesja oczyszczenia) majcymi miejsce w Rzymie wasnie w miesicu lutym.

Symbol wiata i wiecy jest tak bardzo charakterystyczny podczas procesji 2 lutego, e sama nazwa wita w jzykach Europy zachodnej daje o tym wiadectwo: Lichtmesse, Candlemas, Candelora, Chandeleur.

Msza Rzymski z 1970 r. opowiadajc si za nazw wita "Ofiarowanie Paskie" (In praesentatione Domini), a nie "Oczyszczenie" (In purificatione B. Mariae Virg) jak w Mszale Trydenckim, w tekstach liturgicznych z 2 lutego posuguje si symbolik wiata. Celebrans bogosawic wiece, zwraca si do Boga, róda wszelkiego wiata, który ukaza Symeonowi wiato na owiecenie pogan, i prosi by lud, który bdzie niós ponce wiece ku chwale Boej, doszed drog cnót do wiatoci bez koca.

Koció widzc w wietle przychodzcego Chrystusa, prawdziwe soce, gwiazd porann zapowiadajc dzie, "wiato ze wiatoci", bardzo czsto w liturgii posuguje si tym symbolem. To ponca i spalajca si wieca jest znakiem gotowoci na przyjcie Chrystusa. J wanie wrcza si podczas chrztu i prosi by wiato Chrystusa byo podtrzymywane przez rodziców, by dziecko trwajc w wierze mogo wyj na spotkanie przychodzcego Pana. Niesie si j podczas Pierwszej Komunii witej, zapala w liturgii Wielkiej Soboty, podczas procesji 2 lutego i nazywa "gromnic". Jej blask towarzyszy w ostatniej godzinie ycia i w kocu opromienia tajemnice mierci przy trumnie (pascha). Patrzc na wiece (gromnice) podczas procesji w Ofiarowanie Paskie, musz pamita, e spala si ona jak moje ycie. I kiedy przyjdzie mi powiedzie za starcem Symeonem "pozwól Panie odej sudze swemu", niech jej malutki pomie owieci mi ciemnoci i niech nastanie wiato, która nie zna zmierzchu, by moje oczy w peni ujrzay Twoje zbawienie.

ks. Konrad Krajewski

Tekst pochodzi ze strony http://www.archidiecezja.lodz.pl/czytelni/ofiarowa.html