Jesteś tutaj:


Start Katechizm na niedzielę Czy wszyscy jesteśmy powołani do świętości chrześcijańskiej?

Czy wszyscy jesteśmy powołani do świętości chrześcijańskiej? Drukuj Email
1. Kiedy słyszymy słowo „święty” czy „świętość”, to wydaje się nam ono jakby z innego świata. Często myślimy bowiem o „całkowitej bezgrzeszności”, wręcz idealnym życiu. Taki sposób rozumowania powoduje, że traktujemy świętych jako niedościgłe ideały, i nawet duża liczba osób ogłoszonych przez Kościół świętymi czy błogosławionymi nie powoduje, że bardziej realnie myślimy o możliwości stania się świętym, którą to możliwość ma przecież każdy z nas. Warto w tym miejscu postawić pytania: jakie jest moje rozumienie świętości? Czy ideał doskonałości chrześcijańskiej należy pojmować na sposób życia nadzwyczajnego, dostępnego jedynie wybranym «geniuszom» świętości? Czy ja, człowiek XXI wieku, też mogę zostać świętym?
 
2. Katechizm Kościoła Katolickiego naucza, że „wszyscy chrześcijanie jakiegokolwiek stanu i zawodu powołani są do pełni życia chrześcijańskiego i do doskonałości miłości” (KKK 2013). Święty Paweł w I Liście do Tessaloniczan pisał: „wolą Bożą jest wasze uświęcenie” (1 Tes 4, 3). To powołanie wypływa z sakramentu chrztu świętego. Sługa Boży Jan Paweł II w liście na początek nowego tysiąclecia napisał: „skoro chrzest jest prawdziwym włączeniem w świętość Boga poprzez wszczepienie w Chrystusa i napełnienie Duchem Świętym, to sprzeczna z tym byłaby postawa człowieka pogodzonego z własną małością, zadowalającego się minimalistyczną etyką i powierzchowną religijnością. Zadać katechumenowi pytanie: «Czy chcesz przyjąć chrzest?» znaczy zapytać go zarazem: «Czy chcesz zostać świętym?». Znaczy postawić na jego drodze radykalizm Kazania na Górze: «Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski» (Mt 5, 48)” (NMI 31).
Istnieją różne indywidualne drogi do świętości, wymagające prawdziwej pedagogiki świętości, która zdolna jest dostosować się do rytmu poszczególnych osób. „Na osiągnięcie tej doskonałości wierni obracać powinni swe siły otrzymane według miary obdarowania Chrystusowego, aby (...) posłuszni we wszystkim woli Ojca, z całej duszy poświęcali się chwale Bożej i służbie bliźniemu. W ten sposób świętość Ludu Bożego wyda owoc obfity, jak tego dowodzi wymownie życie tylu świętych w dziejach Kościoła” (KK 40, por. KKK 2013).
 
3. „Postęp duchowy zmierza do coraz bardziej wewnętrznego zjednoczenia z Chrystusem. Zjednoczenie to jest nazywane «mistycznym», ponieważ jest ono uczestnictwem w misterium Chrystusa przez sakramenty – «święte misteria»” (KKK 2014), w Chrystusie zaś mamy udział w misterium Trójcy Świętej. Bóg wzywa nas wszystkich do wewnętrznego zjednoczenia z Nim, nawet jeśli szczególne łaski czy nadzwyczajne znaki życia mistycznego (jak widzenia, objawienia, czy stygmaty) są udzielane jedynie niektórym, aby ukazać w ten sposób darmowy dar udzielony wszystkim (por. KKK 2014).
Katechizm przypomina, że droga doskonałości duchowej, codzienne wzrastanie w świętości wiedzie przez Krzyż. „Nie ma świętości bez wyrzeczenia i walki duchowej” (KKK 2015). Należy więc z jednej strony kształtować swoją postawę przez rozwój w sobie życia łaski, z drugiej zaś – podejmować wysiłek umartwienia ciała. Ta droga prowadzi stopniowo do życia w pokoju i radości. Święty Grzegorz z Nyssy przyrównał ją do wspinaczki górskiej, mówiąc: „Ten, kto wspina się, nie przestaje zaczynać ciągle od początku, a tym początkom nie ma końca. Nigdy ten, kto się wspina, nie przestaje pragnąć tego, co już zna” (por. KKK 2015).
Czym dla mnie jest świętość? Jakiej świętości pragnę? Czy podejmuję codzienną wewnętrzną pracę, aby doskonalić się w świętości?
 
4. Zapamiętajmy: Wszyscy wierni są powołani do świętości chrześcijańskiej. Jest ona pełnią życia chrześcijańskiego i doskonałą miłością, i urzeczywistnia się przez wewnętrzne zjednoczenie z Chrystusem, a w Nim, z Trójcą Świętą. Droga do świętości chrześcijanina wiedzie przez Krzyż i prowadzi do swego spełnienia w końcowym zmartwychwstaniu” (KomKKK 428).

ks. Leszek Smoliński

Źródło http://katechetyczny.diecezjaplocka.pl/1226,l1.html