Ustanowienie i istota sakramentu namaszczenia chorych Drukuj

1. Zdrowie jest dla czowieka szczególnym darem. Czynimy wiele wysików, aby je zachowa i aby pokona choroby. Skadajc yczenia, czsto yczymy sobie zdrowia. Kiedy dowiadczy nas choroba, z utsknieniem wyczekujemy pomocy. Szukamy dobrych lekarzy, waciwych szpitali, cudownych leków. Czy wtedy, jak ów ewangeliczny niewidomy, zwracamy si take do Boga woajc: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj si nade mn!”? (por. Mk 10,46-52). Wydaje si, e nie zawsze jednak umocnienia i ulgi w chorobie szukamy przez spotkanie z Jezusem w sakramencie namaszczenia chorych.

Dlaczego tak si dzieje? Dlaczego nawet wierzcy nie zawsze prosz o ten sakrament? Powodem jest przede wszystkim niezrozumienie, czym jest namaszczenie chorych. Wiele osób uwaa je za sakrament tylko dla umierajcych, z powodu uywania dawnego okrelenia „ostatnie namaszczenie”, a nie poprawnej nazwy „namaszczenie chorych” (por. KL 73). Wielu chorych odkada przyjcie tego sakramentu na ostatni chwil swego ycia.

2. W Starym Testamencie z pytaniem o sens choroby i cierpienia oraz z woaniem o ratunek chory czowiek czsto przychodzi do Boga. Wobec Niego wypowiada skarg na chorob i baga Pana ycia i mierci o uzdrowienie. Choroba te czsto stawaa si drog nawrócenia do Boga. Prorocy uczyli, e cierpienie ma take warto odkupiecz w stosunku do grzechów innych ludzi (por. KKK 1502). Wielk trosk otacza chorych Chrystus. Okazywa im wspóczucie i utosamia si z nimi (Mt 25,36). Uzdrowi te wielu chorych: niewidomego od urodzenia, kobiet cierpic na krwotok, sparaliowanego, trdowatego i wielu innych. Przywracajc zdrowie dla ciaa, Jezus da od chorych wiary.

Szczególnym wyrazem troski Jezusa o chorych jest ustanowiony przez Niego sakrament namaszczenia chorych. Tak o tym sakramencie pisze w. Jakub Aposto: „Choruje kto wród was? Niech sprowadzi kapanów Kocioa, by si modlili nad nim i namacili go olejem w imi Pana. A modlitwa pena wiary bdzie dla chorego ratunkiem i Pan go podwignie, a jeliby popeni grzechy, bd mu odpuszczone” (Jk 5, 14-15).

3. Katechizm Kocioa Katolickiego uczy: „Koció wierzy i wyznaje, e wród siedmiu sakramentów istnieje specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotknitych chorob - namaszczenie chorych” (KKK 1511). Sprawowanie tego sakramentu polega na tym, e kapan po woeniu rk na chorego, modli si z wiar i namaszcza chorego na czole i doniach witym olejem. (por. KKK 1513). Ju w dokumentach Soboru Trydenckiego czytamy, e istot tego sakramentu jest aska Ducha witego. Przez wite namaszczenie Bóg „usuwa winy, jeli byyby jeszcze jakie do odpokutowania, oraz pozostaoci grzechu: przynosi ulg i umocnienie duszy chorego, wzbudzajc w nim wielk ufno w miosierdzie Boe. Chory podniesiony na duchu atwiej znosi dolegliwoci choroby i trudy, atwiej opiera si pokusom szatana, a niekiedy odzyskuje zdrowie ciaa, jeli jest to poyteczne dla zbawienia duszy”. Trosk o chorych Jezus zleci Kocioowi. Praktyka stosowania sakramentu namaszczenia chorych znana jest ju w czasach apostolskich (por. KKK 1510). Koció od pocztku swego istnienia obejmuje opiek chorych: buduje szpitale, spieszy z pomoc cierpicym, jak np. czynia to bogosawiona Matka Teresa z Kalkuty czy tylu innych chrzecijan, podejmujcych liczne dziea miosierdzia.

4. Zapamitajmy: Z mioci do ludzi dwigajcych ciar choroby i cierpienia, aby im przyj z pomoc, Jezus ustanowi sakrament namaszczenia chorych. Jeli wic pragniemy z wiar, aby przez namaszczenie witym olejem i modlitw kapana Chrystus „dotkn nas” tak, jak ewangeliczn kobiet, której aden lekarz nie móg uleczy z krwotoku (por. k 8,43—48), to wtedy take do nas odnosz si sowa, które Jezus powiedzia do niej: „Córko, twoja wiara ci uzdrowia”.

ks. Wiesaw Gutowski

ródo Katechizm Pocki cz II - archiwum