Jesteś tutaj:


Start Katechizm na niedzielę

Katechizm na niedzielę
Rachunek sumienia Drukuj Email

1. Jak mamy przygotować się do spowiedzi, by ona była dobra i owocna? Jak traktować „rachunki sumienia”, które znajdujemy w modlitewnikach? Czym mamy się kierować? Te i podobne pytania zadają kapłanom ludzie szukający pomocy w owocnym korzystaniu z sakramentu pojednania. Wiele osób niepokoi się o swoją spowiedź, dręczą je wątpliwości, czy wystarczająco dobrze przygotowują się do tego sakramentu; inni wyrażają zniechęcenie, mówiąc: „Nie umiem się spowiadać!”. Są też tacy, którzy całe życie spowiadają się jak dzieci – według wyuczonego w II klasie szkoły podstawowej schematu; nie umieją oderwać się od przyzwyczajeń z dzieciństwa, boją się wypuścić z rąk szablon, z którym się zżyli, i którym pragną ogarnąć życiowe problemy ludzi dorosłych.

Więcej…
 
Sakrament pokuty i pojednania Drukuj Email

1. Trudno jest wyznawać swoje winy. Zapewne dlatego niektórzy słysząc o sakramencie pojednania mówią: dlaczego mam wyznawać swoje grzechy przed księdzem? Przecież tylko Bóg może je odpuścić!

2. Na te wątpliwości odpowiada Katechizm Kościoła Katolickiego, w którym czytamy: „Tylko Bóg odpuszcza grzechy. Ponieważ Jezus jest Synem Bożym, mówi o sobie: «Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» (Mk 2, 10), i wykonuje tę Boską władzę: «Odpuszczone są twoje grzechy» (Mk 2, 5). Ponadto, na mocy swego Boskiego autorytetu, Jezus daje tę władzę ludziom, by ją wykonywali w Jego imieniu” (KKK 1441). Sakrament pojednania został ustanowiony przez Jezusa zmartwychwstałego, „gdy wieczorem w dniu Paschy ukazał się swoim Apostołom i rzekł do nich: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane» (J 20,19)” (KomKKK 298). W sakramencie pojednania spowiadamy się Bogu, ale przed kapłanem, który jest znakiem danym nam przez Chrystusa.

Więcej…
 
Konieczność ciągłego nawracania się chrześcijan Drukuj Email

1. Nieraz słyszymy o potrzebie nawrócenia. Termin ten kojarzy nam się jednak bardziej z ludźmi, którzy jeszcze nie słyszeli o Chrystusie, nie zaś z osobami, które przyjęły chrzest i zobowiązały się do życia zgodnego z Ewangelią. Kto zatem powinien się nawracać?

2. Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że Jezusowe wezwanie do nawrócenia „skierowane jest najpierw do tych, którzy nie znają jeszcze Chrystusa i Jego Ewangelii. W ten sposób chrzest jest głównym miejscem pierwszego i podstawowego nawrócenia” (KKK 1427). Przez wiarę w Dobrą Nowinę oraz przez sakrament chrztu człowiek wyrzeka się bowiem zła i uzyskuje zbawienie, polegające na odpuszczeniu wszystkich grzechów i obdarowaniu nowym życiem (por. KKK 1427).

Więcej…
 
Nawrócenie serca, czyli pokuta wewnętrzna Drukuj Email

1. Często słyszymy z ust kapłanów w czasie misji parafialnych, rekolekcji czy homilii niedzielnych wezwanie do nawrócenia i pokuty. Być może niejeden z nas zadaje sobie pytania: Dlaczego mam się nawracać i czynić pokutę? Co to znaczy nawrócić się i czynić pokutę?

2. Wezwania do pokuty stanowią jeden z istotnych elementów przekazu biblijnego. Pojęcie pokuty kształtowało się równocześnie z pojęciem grzechu. Pierwotnie grzech pojmowano zbiorowo, a wszelkie nieszczęścia były uważane jako kara za niewierność ludu wybranego wobec Przymierza. Pokutę traktowano jako środek do złagodzenia i przejednania gniewu Bożego i ograniczano ją głównie do czynów zewnętrznych: płaczu, lamentu, przywdziewania szat pokutnych, posypywania głowy popiołem, wyznawania grzechów.

Więcej…
 
Kult Eucharystii poza Mszą świętą Drukuj Email

1. Wiemy, że sprawowanie Eucharystii stanowi dla Kościoła centrum życia chrześcijańskiego. W czasie Mszy świętej wyrażamy naszą wiarę w rzeczywistą obecność Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Jednocześnie Kościół Katolicki okazuje kult uwielbienia należny Eucharystii także poza Mszą świętą. Czyni to poprzez „przechowywanie konsekrowanych Hostii, wystawianie ich do publicznej adoracji wiernych i obnoszenie w procesjach” (KKK 1378).

Więcej…
 
Eucharystia jako zadatek życia wiecznego Drukuj Email

1. Być sytym i cierpieć głód to doznania bliskie każdemu człowiekowi. Współcześnie wielu ludzi ma nadmiar dóbr materialnych, ale są tez inni, którzy posiadają bardzo niewiele. Człowiek pozbawiony niezbędnych do godnego życia dóbr bywa postrzegany jako nieszczęśliwy, obfitość zaś jest symbolem sytości, zaspokojenia, szczęścia.

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 6 z 27