Jesteś tutaj:


Start Katechizm na niedzielę

Katechizm na niedzielę
Zadośćuczynienie za grzechy Drukuj Email

1. Złe czyny wywołują skutki, które nie zawsze da się naprawić zwykłym „przepraszam”. Krzywdy, wyrządzone innym trzeba naprawić adekwatnie do uszczerbku, jaki one wywołały. Nie wystarczy zatem jedynie przeprosić, gdy z naszej winy ktoś poniósł jakieś straty. Nawet wtedy, gdy się pojednamy, mamy obowiązek te straty wyrównać. Nasze grzechy bowiem nie tylko obrażają Boga, ale również krzywdzą innych ludzi. Każdy grzech osłabia również wspólnotę Kościoła i w ten sposób rani bliźnich; szczególnie jednak grzech rani innych wtedy, kiedy podjęte przez nas działania godzą w czyjeś zdrowie lub życie czy też odbierają komuś dobre imię.

Więcej…
 
Wyznanie grzechów Drukuj Email

1. Wielu ludzi, pragnąc uporządkować swoje życie, coraz częściej szuka pomocy w poradniach psychologicznych. Często przed psychologiem ujawniają oni najbardziej skryte i wstydliwe szczegóły swojego życia, by uzyskać pomoc. Z drugiej strony wiele osób kwestionuje sens wyznawania swoich grzechów Bogu. Tymczasem jedynie On jest Tym, który zna nas najlepiej, pragnie naszego dobra i może nam pomóc uporządkować nasze życie. W sakramencie pokuty i pojednania wyznajemy grzechy, prosimy o ich odpuszczenie i szukamy pomocy w niepowracaniu do nich na przyszłość. Jak czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego „wyznanie grzechów (spowiedź), nawet tylko z czysto ludzkiego punktu widzenia, wyzwala nas i ułatwia nasze pojednanie z innymi” (KKK 1455).

Więcej…
 
Żal za grzechy i postanowienie poprawy Drukuj Email

1. Niejeden raz zdarzyło się nam pokłócić z drugim człowiekiem. Wiemy, jak trudno jest przyznać rację temu drugiemu. Jeszcze trudniej przychodzi powiedzieć słowa: „przepraszam, już więcej nie będę”. Ciężko jest przyznać się do winy, uznać, że postąpiliśmy niewłaściwie, wyciągnąć rękę z gestem pojednania, zrozumieć własną małość moralną.

Tak zderzył się ze swoją nędzą moralną Judasz i odszedł pogrążony w rozpaczy. O swojej słabości przekonał się też św. Piotr, który trzykrotnie zaparł się Jezusa. On jednak dostrzegł swoją nędzę i gorzko zapłakał. Jaka była różnica między rozpaczą Judasza i gorzkimi łzami Piotra? To, co przeżywał Piotr, było żalem za grzechy, zaś to, co przeżywał Judasz, było smutkiem i goryczą z powodu własnej małości.

Więcej…
 
Rachunek sumienia Drukuj Email

1. Jak mamy przygotować się do spowiedzi, by ona była dobra i owocna? Jak traktować „rachunki sumienia”, które znajdujemy w modlitewnikach? Czym mamy się kierować? Te i podobne pytania zadają kapłanom ludzie szukający pomocy w owocnym korzystaniu z sakramentu pojednania. Wiele osób niepokoi się o swoją spowiedź, dręczą je wątpliwości, czy wystarczająco dobrze przygotowują się do tego sakramentu; inni wyrażają zniechęcenie, mówiąc: „Nie umiem się spowiadać!”. Są też tacy, którzy całe życie spowiadają się jak dzieci – według wyuczonego w II klasie szkoły podstawowej schematu; nie umieją oderwać się od przyzwyczajeń z dzieciństwa, boją się wypuścić z rąk szablon, z którym się zżyli, i którym pragną ogarnąć życiowe problemy ludzi dorosłych.

Więcej…
 
Sakrament pokuty i pojednania Drukuj Email

1. Trudno jest wyznawać swoje winy. Zapewne dlatego niektórzy słysząc o sakramencie pojednania mówią: dlaczego mam wyznawać swoje grzechy przed księdzem? Przecież tylko Bóg może je odpuścić!

2. Na te wątpliwości odpowiada Katechizm Kościoła Katolickiego, w którym czytamy: „Tylko Bóg odpuszcza grzechy. Ponieważ Jezus jest Synem Bożym, mówi o sobie: «Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» (Mk 2, 10), i wykonuje tę Boską władzę: «Odpuszczone są twoje grzechy» (Mk 2, 5). Ponadto, na mocy swego Boskiego autorytetu, Jezus daje tę władzę ludziom, by ją wykonywali w Jego imieniu” (KKK 1441). Sakrament pojednania został ustanowiony przez Jezusa zmartwychwstałego, „gdy wieczorem w dniu Paschy ukazał się swoim Apostołom i rzekł do nich: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane» (J 20,19)” (KomKKK 298). W sakramencie pojednania spowiadamy się Bogu, ale przed kapłanem, który jest znakiem danym nam przez Chrystusa.

Więcej…
 
Konieczność ciągłego nawracania się chrześcijan Drukuj Email

1. Nieraz słyszymy o potrzebie nawrócenia. Termin ten kojarzy nam się jednak bardziej z ludźmi, którzy jeszcze nie słyszeli o Chrystusie, nie zaś z osobami, które przyjęły chrzest i zobowiązały się do życia zgodnego z Ewangelią. Kto zatem powinien się nawracać?

2. Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że Jezusowe wezwanie do nawrócenia „skierowane jest najpierw do tych, którzy nie znają jeszcze Chrystusa i Jego Ewangelii. W ten sposób chrzest jest głównym miejscem pierwszego i podstawowego nawrócenia” (KKK 1427). Przez wiarę w Dobrą Nowinę oraz przez sakrament chrztu człowiek wyrzeka się bowiem zła i uzyskuje zbawienie, polegające na odpuszczeniu wszystkich grzechów i obdarowaniu nowym życiem (por. KKK 1427).

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 6 z 27