Jesteś tutaj:


Start Katechizm na niedzielę Wróżbiarstwo, magia i czary sprzeczne z pierwszym przykazaniem Bożym

Wróżbiarstwo, magia i czary sprzeczne z pierwszym przykazaniem Bożym Drukuj Email

1. We współczesnym świecie możemy zaobserwować z jednej strony brak wiary w Boga, z drugiej zaś – wiarę we wpływ na nasze życie wróżb, magii, horoskopów, układu gwiazd itp. Coraz częściej spotykamy ludzi, którzy korzystają z usług instytucji trudniących się różnymi postaciami okultyzmu. W telewizji, radiu i w internecie można napotkać reklamy następującej treści: „Portal magiczny – horoskopy, astrologia, wyrocznia”; „Nie wiesz co cię czeka w przyszłości? Zadzwoń do wróżki. Sprawdź swój horoskop”; „Magia to twoje przeznaczenie”.
Dlaczego człowiek ulega pokusie okultyzmu: wróżbiarstwu, magii, czarom? Czy można pogodzić praktyki okultystyczne z treścią pierwszego przykazania Dekalogu? Co zagraża człowiekowi poddającemu się okultyzmowi?

 
2. Katechizm Kościoła Katolickiego poucza, że „Bóg może objawić przyszłość swoim prorokom lub innym świętym. Jednak właściwa postawa chrześcijańska polega na ufnym powierzeniu się Opatrzności w tym, co dotyczy przyszłości i na odrzuceniu wszelkiej niezdrowej ciekawości w tym względzie” (KKK 2115). Mimo to wróżbiarstwo, magia, czary pociągają dziś wielu ludzi. Praktyki okultystyczne wiążą się z tajemniczością, która pobudza ludzką ciekawość. Ponadto człowiek – z natury religijny – potrzebuje czcić coś lub kogoś większego od siebie i do niego odnosić swe życie, jeśli jednak utracił wiarę w Boga, wówczas poszukuje innej drogi zaspokojenia tej potrzeby, znajdując je na przykład w praktykach magicznych.
Postawa taka jest grzechem przeciwko pierwszemu przykazaniu „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”, gdyż jest sprzeczna „ze czcią i szacunkiem – połączonym z miłującą bojaźnią – które należą się jedynie Bogu”. Dlatego „należy odrzucić wszystkie formy wróżbiarstwa: odwoływanie się do Szatana lub demonów, przywoływanie zmarłych lub inne praktyki mające rzekomo odsłaniać przyszłość”. Za „przejawy chęci panowania nad czasem, nad historią i wreszcie nad ludźmi” oraz za pragnienie „zjednania sobie ukrytych mocy” uważa Katechizm Kościoła Katolickiego wszelkie „korzystanie z horoskopów, astrologię, chiromancję, wyjaśnianie przepowiedni i wróżb, zjawiska jasnowidztwa i posługiwanie się medium” (zob. KKK 2116).
Mianem współczesnego neopogaństwa określana jest magia, która daje poczucie władzy tajemnej nad innymi oraz wmawia człowiekowi, iż to on sam jest boski i ma boską władzę. „Wszystkie praktyki magii lub czarów – uczy Katechizm Kościoła Katolickiego – nawet zmierzające do zapewnienia zdrowia człowieka, są sprzeczne z cnotą religijności”. Zasługują one na szczególne potępienie „gdy towarzyszy im intencja zaszkodzenia drugiemu człowiekowi lub uciekanie się do interwencji demonów”. Naganne jest także noszenie amuletów oraz spirytyzm. Nawet „uciekanie się do tak zwanych tradycyjnych praktyk medycznych nie usprawiedliwia ani wzywania złych mocy, ani wykorzystywania łatwowierności drugiego człowieka” (KKK 2117).
 
3. Praktyki okultystyczne są nie tylko grzechem, ale stanowią również duże niebezpieczeństwo dla człowieka. Mogą spowodować zniewolenie demoniczne, które przejawia się w osłabieniu religijności, trudnościach w modlitwie i przyjmowaniu sakramentów, lękach, depresjach, bluźnierczych myślach. Świadectwa egzorcystów dowodzą, jak wielki wpływ ma szatan, gdy człowiek otwiera mu dostęp do swego życia, swej psychiki i duszy poprzez okultystyczne praktyki.
Jaki jest mój stosunek do praktyk okultystycznych? Czy może korzystam z ich mocy nie mając świadomości ich zła? Czy spowiadam się z tej kategorii grzechów przeciwko pierwszemu przykazaniu Bożemu?
 
4. Zapamiętajmy: Przykazanie „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną” zakazuje „zabobonu, który jest wypaczeniem kultu oddawanego Bogu, a przejawia się w różnych formach wróżbiarstwa, magii, czarów i spirytyzmu” (KomKKK 445).
 
Ks. Janusz Filarski