Jesteś tutaj:


Start Katechizm na niedzielę Grzech śmiertelny i powszedni

Grzech śmiertelny i powszedni Drukuj Email
1. Doświadczenie życiowe uzmysławia nam, iż takie nieszczęścia doczesne, jak własna choroba lub choroba osoby kochanej, klęski żywiołowe, katastrofy, dotkliwe straty materialne, wydają się być dla nas czymś najgorszym, co może nas spotkać. Grzech jest jednak złem nieporównywalnie większym od zła fizycznego (KKK 311).
 
2. Czym wobec tego jest grzech? Jest odrzuceniem wiernej miłości Boga do człowieka i przeciwstawieniem się Jego woli (KKK 386), jest on „nieposłuszeństwem, buntem przeciw Bogu spowodowanym chęcią stania się ‹‹jak Bóg››” (KKK 1850), jest „nadużyciem wolności, której Bóg udzielił osobom stworzonym, by mogły Go miłować oraz miłować się wzajemnie” (KKK 387). Grzech jest więc „miłością siebie, posuniętą aż do pogardy Boga” (KKK 1850).
 
3. W Kościele katolickim dzielimy grzechy na śmiertelne czyli ciężkie – to znaczy takie, które powodują śmierć duchową, gdyż są poważnym wykroczeniem przeciw prawu Bożemu; i grzechy powszednie czyli lekkie – to znaczy takie, które jedynie obrażają i ranią miłość Boga, ale nie zrywają z Nim przyjaźni (KKK 1854-1856). Aby stwierdzić czy popełniony został grzech śmiertelny, należy wziąć pod uwagę trzy warunki: poważne naruszenie jednego z dziesięciu przykazań Bożych, całkowita zgoda na popełnienie zła oraz świadomość człowieka, iż czyni on poważne zło (KKK 1857-1859). Kościół katolicki naucza, iż grzechem śmiertelnym są m. in. bluźnierstwo, krzywoprzysięstwo, morderstwo, cudzołóstwo, aborcja, eutanazja, dobrowolne samobójstwo, prostytucja, nieludzkie warunki życia, nieludzkie warunki pracy, w których traktuje się pracowników jak narzędzia zysku, tortury, handel kobietami. Te i podobne czyny są hańbą dla człowieka i pozostają najbardziej sprzeczne z czcią należną Stwórcy (KKK 1856; Veritatis splendor 80). Każdy grzech jest aktem osobistym, za który osoba ponosi odpowiedzialność. Posiada on także wymiar społeczny: wprowadza niesprawiedliwość i demoralizację np. pornografia, zaniedbywanie Mszy Świętej z lenistwa, lekceważenie postu w Środę Popielcową i Wielki Piątek (KKK 1868). Z grzechu człowiek może zostać uwolniony i doznać uzdrowienia w sakramencie pokuty i pojednania dzięki miłości miłosiernej Jezusa Chrystusa.
Od grzechów śmiertelnych odróżniamy grzechy powszednie. „Grzech powszedni, który istotnie różni się od grzechu śmiertelnego, jest popełniany wtedy, gdy dotyczy materii lekkiej lub gdy dotyczy materii ciężkiej, lecz bez pełnego poznania albo całkowitej zgody. Taki grzech nie zrywa naszego przymierza z Bogiem, ale osłabia miłość” (KomKKK 396). Nie należy lekceważyć grzechów powszednich, ponieważ, jeśli są one systematycznie powtarzane, to rozwijają się i umacniają tak, iż mogą doprowadzić nawet do śmierci duchowej (KKK 1865-1966). Utrwalony w duszy grzech nazywamy wadą, która rodzi inne grzechy. Doświadczenie chrześcijańskie wylicza siedem głównych grzechów - wad. Są nimi: pycha, chciwość, zazdrość, gniew, nieczystość, łakomstwo, lenistwo lub znużenie duchowe (KKK 1866).
 
4. Zapamiętajmy: „Grzech jest wykroczeniem przeciw rozumowi, prawdzie, prawemu sumieniu; jest brakiem prawdziwej miłości względem Boga i bliźniego z powodu niewłaściwego przywiązania do pewnych dóbr” (KKK 1849). „Grzechy są różnorodne. Można je rozróżniać w zależności od ich przedmiotu, w zależności od cnót i w zależności od przykazań, którym się przeciwstawiają. Mogą dotyczyć bezpośrednio Boga, bliźniego czy siebie samego. Można je ponadto podzielić na grzechy duchowe i cielesne lub grzechy popełnione myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem” (KomKKK 393).

Ks. Remigiusz Stacherski

Źródło http://katechetyczny.diecezjaplocka.pl/1284,l1.html