Jesteś tutaj:


Start Katechizm na niedzielę

Drukuj Email

1. Niejednokrotnie uczestniczylimy w pogrzebie bliskich nam osób: krewnych, przyjació lub znajomych. Z pewnoci uwag nasz przyku fakt, e liturgia pogrzebowa nie koncentruje si na smutku po stracie kogo bliskiego, lecz kieruje nasze myli ku radoci i nadziei ycia wiecznego.

2. Mówic o chrzecijaskim pogrzebie, Katechizm Kocioa Katolickiego przypomina take nauk o mierci. W dokumencie czytamy, e „chrzecijanin, który umiera w Chrystusie Jezusie, «opuszcza ciao i staje w obliczu Pana»” (KKK 1681), a dzie jego mierci jest równie „dopenieniem nowych jego narodzin rozpocztych na chrzcie” i „uczestnictwem w uczcie Królestwa”, zapocztkowanej w Eucharystii (KKK 1682).

3. Koció, który sakramentaln posug towarzyszy chrzecijaninowi przez cae ycie, nie pozostawia go samotnym równie po mierci. Poprzez sprawowanie obrzdów pogrzebowych „ofiaruje on Ojcu (...) dziecko Jego aski i w nadziei skada zasiew ciaa, które zmartwychwstanie w chwale” (KKK 1683). Jak naucza Katechizm, owo ofiarowanie dokonuje si najpeniej podczas celebrowania Eucharystii pogrzebowej. „Bogosawiestwa, które j poprzedzaj i po niej nastpuj, s sakramentaliami” (KKK 1683). W myl nauki Katechizmu pogrzeb jest obrzdem liturgicznym Kocioa, przez który wyraa si rzeczywista czno zgromadzonej wspólnoty ze zmarym (por. KKK 1684). Obrzdy pogrzebu kieruj uwag wspólnoty na paschalny wymiar mierci chrzecijanina, to znaczy koncentruj uwag uczestników na yciu wiecznym, które Chrystus wysuy dla kadego przez swoj mk, mier i zmartwychwstanie (por. KKK 1685). Koció, obecny w rónych zaktkach wiata, dostosowuje obrzdy pogrzebowe do lokalnych tradycji. W owym procesie adaptacji brane jest równie pod uwag to, co ma szczególne znaczenie dla rodziny osoby zmarej, a take wszystko to, czego wymaga miejscowa kultura i pobono ludowa. Dotyczy to zarówno przebiegu ceremonii, jak równie koloru szat liturgicznych (por. KKK 1685-1686). Przebieg liturgii pogrzebowej jest wspólny wszystkim tradycjom liturgicznym Kocioa i zawiera cztery gówne momenty: „pozdrowienie wspólnoty sowami pocieszenia i nadziei, liturgia sowa, Ofiara eucharystyczna i poegnanie zmarego, w którym jego dusza polecana jest Bogu – ródu ycia wiecznego, podczas gdy jego ciao zostaje zoone do grobu w oczekiwaniu na zmartwychwstanie” (KomKKK 356). Kady z tych elementów ma swoje okrelone znaczenie. Pozdrowienie kierowane do wspólnoty w duchu wiary jest jednoczenie sowem chrzecijaskiego pocieszenia (por. KKK 1687). Liturgia sowa winna przyblia zgromadzonym tajemnic mierci w perspektywie zmartwychwstania Chrystusa. Poniewa w pogrzebach czsto uczestnicz osoby rzadko biorce udzia w liturgii, lub w ogóle nie bdce chrzecijanami, powinna ona by szczególnie starannie przygotowana (por. KKK 1688). Ofiara eucharystyczna stanowi centrum chrzecijaskiego pogrzebu. Koció prosi wówczas midzy innymi o to, by „jego dziecko zostao oczyszczone z grzechów oraz ich skutków i zostao przyjte do paschalnej peni Uczty w Królestwie Niebieskim” (KKK 1689). Poegnanie osoby zmarej natomiast jest „poleceniem Bogu”, zanim jej ciao zostanie wyniesione i pogrzebane (por. KKK 1690).

4. Zapamitajmy: „Obrzdy pogrzebu (…) wyraaj paschalny charakter mierci chrzecijaskiej w nadziei zmartwychwstania i sens cznoci ze zmarym, szczególnie przez modlitw o oczyszczenie jego duszy” (KomKKK 355). Przez te obrzdy Koció w duchowy sposób oddaje zmar osob Bogu Ojcu. Gówne elementy liturgii pogrzebowej zawieraj: pozdrowienie wspólnoty, liturgi sowa, Ofiar eucharystyczn oraz poegnanie zmarego.

Ks. Adam ach

ródo Katechizm Pocki cz II - archiwum