Jesteś tutaj:


Start Czytelnia Adwent W radosnym oczekiwaniu

W radosnym oczekiwaniu Drukuj Email

Adwent to okres roku liturgicznego rozpoczynajcy si od pierwszych Nieszporów niedzieli, która przypada 30 listopada lub jest najblisza tej dacie, i koczcy si przed pierwszymi nieszporami Narodzenia Paskiego. Przygotowuje do dnia Narodzenia Chrystusa, czyli celebracji tajemnicy Wcielenia, bdcej pocztkiem naszego zbawienia.Ze wzgldu na ten charakter jest okresem rozpoczynajcym rok liturgiczny. Staje si w ten sposób punktem odniesienia dla pozostaych wydarze w liturgii caego roku.

- Skd wywodzi si historia okresu Adwentu?

- Historia tego okresu liturgicznego jest do zoona. Nakada si tutaj wiele tradycji. Pocztków naley szuka w tradycji hiszpaskiej i galijskiej w IV stuleciu. Okres nazywany dzi Adwentem wiza si nie z Boym Narodzeniem, ale z Epifani, czyli uroczystoci Objawienia Paskiego, obchodzon 6 stycznia. Czas rodzcego si Adwentu trwa znacznie duej ni obecnie. Czterdziestodniowe przygotowania do Epifanii zaczynay si bowiem ju 11 listopada. Aby wyjani, dlaczego liczba dni liczonych do 6 stycznia przekraczaa 40, naley przywoa tradycj wschodni, która kae wykluczy niedziele i soboty sporód dni postnych. W tamtym czasie Epifania miaa wiksze znaczenie ni uroczysto Boego Narodzenia. Poniewa wizaa si z chrztem Chrystusa w Jordanie, bya te dniem chrztu katechumenów. Std oczekiwanie na Epifani miao charakter pokutny, przerwany witowaniem 25 grudnia.
Zupenie inn tradycj prezentuje Rzym, który pocztkowo nie zna pokutnego charakteru przygotowania si do uroczystoci Boego Narodzenia. Naley tu waciwie mówi o tradycji wywodzcej si z cesarstwa z siedzib w Rawennie. Miasto to kojarzy si dzi z piknymi mozaikami w bazylikach. Ornamentyka wity obrazuje ówczesnego ducha liturgii, gdzie akcent kadziono na treci liturgiczne. Liturgia ta koncentrowaa si bardziej na radosnym oczekiwaniu Chrystusa. witowano Jego ziemskie przyjcie - narodziny - podczas celebracji liturgicznych.
Jeszcze inny aspekt Adwentu przypisuje si tradycji irlandzkiej. Chodzi tu o znan posta mnicha Kulumbana Modszego i jego uczniów duchowych. W swoim przepowiadaniu podkrelali oni ostateczny wymiar przyjcia Chrystusa. A wic przyjcie Chrystusa nie w czasie, lecz na kocu czasów, czyli paruzj. Akcent ten zosta zaznaczony szczególnie we wspomnianej galijskiej i hiszpaskiej liturgii Adwentu.
Tradycja galijsko-hiszpaska i rzymska naoyy si z czasem na siebie. Proces ten dotyczy dwóch aspektów: formy oczekiwania - postnej i radosnej - oraz faktu przyjcia Chrystusa - w czasie oraz na kocu czasów. W tym te czasie Adwent i Boe Narodzenie przewayy znaczeniem Epifani. Tradycja rzymska, akcentujca Boe Narodzenie, po pewnych adaptacjach w krajach germaskich, które zostay wówczas równie wczone w obrb tradycji rzymskiej, powraca do Rzymu i powoli staje si propozycj dla caego Kocioa aciskiego.

- Jakimi prawami rzdzi si dzi kompozycja liturgii Adwentu?

- Dzisiaj odnowiona liturgia zachowuje podwójny charakter Adwentu co do oczekiwania na przyjcie Chrystusa. Ogólne normy roku liturgicznego mówi, e "okres Adwentu ma podwójny charakter. Jest okresem przygotowania do uroczystoci Narodzenia Paskiego, przez któr wspominamy pierwsze przyjcie Syna Boego do ludzi. Równoczenie jest okresem, w którym przez wspomnienie pierwszego przyjcia Chrystusa kieruje si dusz ku oczekiwaniu Jego powtórnego przyjcia na kocu czasów. Z obu tych wzgldów Adwent jest okresem pobonego i radosnego oczekiwania".
Mona mówi o dwóch etapach Adwentu. Pierwszy trwa do 17 grudnia i sw treci nawizuje do przyjcia Chrystusa na kocu czasów. Druga cz okresu Adwentu, trwajca od 17 do 24 grudnia, jest radosnym przygotowaniem do dnia Narodzenia Paskiego.
Z ukadu czyta biblijnych czy tekstów formularzy mszalnych wyranie wida, e Koció obecnie bardziej akcentuje w okresie Adwentu oczekiwanie na przyjcie Chrystusa "w czasie", to, które celebrowane jest w obrzdach Boego Narodzenia..

- Radosne przeywanie kojarzy si raczej z negacj wewntrznego skupienia. Czy nie przeszkadza ono w przygotowaniu si do jednego z najwaniejszych dla chrzecijanina dni?

- Chodzi tu o rado, która wyraa si w liturgii. Dziki treciom liturgii napeniamy si radoci. Nie mamy radoniejszej wieci, jak wie o naszym zbawieniu. W Adwencie przeywamy czas spenienia si zapowiedzi mesjaskich - zapowiedzi przyjcia Zbawiciela. Jest to podstawa naszej nadziei na zbawienie. Wydarzenie wcielenia, które celebrujemy w uroczystoci Boego Narodzenia, jest czym, co ze swojej natury skania nas do radoci. Chrystus doprowadza nas do zbawienia poprzez udzia w tajemnicach zbawczych celebrowanych w sakramentach, szczególnie w Eucharystii. Rzeczywisto gbokiego zjednoczenia ze Zbawicielem poprzez sakramenty nie jest spenieniem definitywnym spotkania. Udzia w zbawieniu dokona si z chwil ostatecznego przyjcia Jezusa Chrystusa. Jest to wic radosna wiadomo. Std mówi si, e cae ycie chrzecijanina powinno by czasem radosnego oczekiwania na przyjcie Chrystusa. O tym wszystkim mówi nam Adwent, który prowadzi nas w swych treciach od tajemnicy wcielenia do paruzji.

- Pomidzy Adwentem a okresem Wielkiego Postu istotna jest rónica w charakterze przeywania tych okresów, jednak w Kociele obowizuje ten sam kolor szat liturgicznych. Czym jest to uzasadnione?

- Zwizane jest to z okresem ksztatowania si obecnego charakteru Adwentu. Jak wspomniaem, pocztkowo w Adwencie obowizywa charakter postny. Std do chwili obecnej zachowa si fioletowy kolor szat liturgicznych. Nie zakóca to jednak radosnego przeywania okresu Adwentu. Fiolet symbolizuje nie tylko wymiar pokutny czy pasyjny. Akcentuje równie gotowo w przygotowywaniu si do spotkania. Chrzecijanin przygotowuje si do dnia Narodzin Chrystusa na róne sposoby. Kolor fioletowy obecny w Adwencie staje si wic dla niego symbolem, który odpowiednio nastraja i przypomina o tym przygotowaniu.

- Co jeszcze moe pomóc w przygotowaniu si do dnia Narodzin Chrystusa?

- Liturgia jest tu podstawowym narzdziem, które wprowadza nas najgbiej w przeycie treci czasu Adwentu. Wany jest zatem wiadomy udzia w liturgii, a wic rozumienie charakteru tego czasu i skupienie si na treciach, które syszymy podczas liturgii.
W liturgii wanie spotykamy znaki czy postaci adwentowe. Syszymy na przykad o proroku Izajaszu, który zapowiada przyjcie Mesjasza czy o Janie Chrzcicielu, wzywajcym, aby przygotowa drogi Panu. Szczególn jednak postaci adwentow jest Matka Najwitsza. Papie Pawe VI podkrela ten aspekt Adwentu, o którym czsto zapominamy: Adwent jest czasem maryjnym par excellance. Jest najbardziej charakterystycznym czasem maryjnym w cigu caego roku liturgicznego, szczególnie za jego druga cz od 17 grudnia. Wymienione postaci poprzez swój wzór oczekiwania i spotkania Mesjasza-Zbawiciela daj nam przykad, jak przygotowywa si do tego samego wydarzenia.

- Jedn z form przygotowania do wit Boego Narodzenia s Roraty. Zdarza si jednak, e odprawiane s one w porze popoudniowej. Czy maj wówczas taki sam charakter?

- Roraty nie wywodz si z polskiej tradycji, ale bardzo dobrze si u nas przyjy. Byway stulecia, kiedy na mocy specjalnych przywilejów Roraty celebrowane byy take poza Adwentem. Ta Msza w. charakterystyczna jest dla okresu Adwentu poprzez fakt, e jest Msz w. maryjn. Inn cech charakterystyczn jest czas jej celebrowania - przed wschodem soca. Tradycja porannego celebrowania Rorat miaa swoj praktyk, która nie wiadomo, czy wynikna z interpretacji teologicznej, czy te interpretacja teologiczna zostaa dopowiedziana do praktyki. Matka Boa jest wskazywana w liturgii adwentowej jako Jutrzenka, czyli wiato, która zapowiada Prawdziw wiato - Jezusa Chrystusa. Czas celebracji tu przed wschodem soca mia wic dodatkow symbolik poprzez podkrelanie tej prawdy. Ju we wczeniejszych wiekach byy stosowane praktyki przenoszenia Rorat, prawdopodobnie z praktycznych wzgldów, na póniejsze godziny. Nie ma wówczas sprzecznoci z zachowaniem znaczenia tej Mszy w. Mona mówi jedynie o osabieniu wyrazu poprzez pozbawienie jej wymownego znaku.

ródo - http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=ed200049&nr=36